Dungeon Petz

Door op op Reviews, 3 More

Petz: you gotta love ‘m

 

Uit je kerker gegooid, werkloos op straat, een leven van armoede in het vooruitschiet, zonder Lord om bij te staan in de gevechten tegen helden, besluit je samen met je neven en de rest van je familie dat je dit niet pikt. Je besluit voor jezelf te beginnen met een -jawel- dierenwinkeltje. Een dierenwinkeltje gevuld met huisdiertjes zoals je ze nog niet eerder tegenkwam, met superschattige kleine monstertjes, die je verzorgt, liefhebt, mee speelt, te eten geeft, waar je mee pronkt in tentoonstellingen en die je uiteindelijk verkoopt aan diezelfde lords die het bijltje er bij neer hebben gegooid, die hun kerkers hebben verlaten en zich nu laten vermaken met dieren van diverse pluimage. Jouw dieren welteverstaan, want de andere spelers met hun zielige ondervoede ongelukkige dieren zijn de concurrent.

DP-in-review-7

Handel en wandel in de dierenwinkel

Ziehier Dungeon Petz, waar het leven en welzijn van jouw petz centraal staan ter eer en meerdere glorie van jouw zorgkunsten en jouw entrepeneurstalenten. Het spel begint als je net bent gestart als nieuwbakken ondernemer, met een vieze kooi en een familie van talentvolle, gretige en hardwerkende imps. Tijdens het begin van elke ronde koop je op de markt petz voor in je winkel, kooien om ze in te houden, voedsel uiteraard en extra’s als potions om de diertjes rustig mee te houden of attributen voor jezelf: een mestvork met zo’n lange stok dat je ook de kooien kunt uitmesten als er dieren inzitten, of een koelkast om voedsel vers te houden.

DP-in-review-8

Hongerige vreetzakjes of speelse opdondertjes?

Als je wat dieren hebt verzameld, dan begint de lol past echt: je mag ze mee laten doen in tentoonstellingen of in latere rondes verkopen aan die lords. Maar eerst moet je ervoor zorgen dat je tegemoet komt aan de wensen en verlangens van je monstertjes, aan hun behoeftes – en die behoeftes worden deels gedicteerd door kaarten van een bepaalde kleur die je trekt. Elk diertje heeft bepaalde kleurcodes die aangeven wat voor soort dier het is: een pet met veel rood is een agressief dier, heeft vaak woedeaanvallen en dan moet je maar zien hoe je hem in zijn kooi houdt. Een diertje met veel groen is nogal hongerig, een klein vreetzakje, dus zorg dat je veel eten in huis haalt. Een dier met geel is speels, dus reken erop dat je een impje achterhoudt van het boodschappen doen om met je diertje te spelen – en zo heeft elke kleur een bepaalde eigenschap – grotendeels.

DP-in-review-4

Een eigen willetje

Grotendeels, want niet alle rode kaarten betekenen boos, niet alle paarse kaarten een magische uitbarsting – de helft van de kaarten bestaan uit andere behoeftes, andere symbolen. Dit element van onvoorspelbaarheid is bewust ingebracht door gamedesigner Vlaada Chvatil. In zijn woorden: “For a long time I have wanted to create a game where you have to handle entities that behave on their own. Here it is. You cannot be in complete control of your pets.” Voor al diegenen die huisdieren hebben, weten hoe waar dit is. Soms willen ze knuffelen, soms niet, soms krabben ze aan je bank, soms poepen ze in huis, soms willen ze spelen, soms houden ze van je, soms niet. Het zijn levende wezens, met een eigen willetje. En dat is oké.

DP-in-review-3

Briljante petz

Die liefde voor dieren, of dat nu echte of fantasierijke zijn, zit in het hele spel. Het plezier spat ervan af – als je naar de vormgeving kijkt, de details, de humor, het is een groot feest. Ik heb zelden zo moeten lachen om de spelregels als bij dit spel. Het spelbord is fantastisch, de petz zijn briljant. Als je het voor elkaar krijgt om monsters zo schattig te krijgen dat je ze zo mee naar huis zou willen nemen, dan is dat knap. Mijn persoonlijke favoriet is Snakitty, een kruising tussen een slang en een kat (knap hè?) waarbij dat wat katten en slangen gemeenschappelijk hebben centraal staat – jawel, zonnebaden. Met de kleuren groen, geel en rood – waardoor je weet dat je een speels vreetzakje hebt die af en toe eens flink kan uithalen. Een betere beschrijving van mijn kat Billie – oh sorry, Snakitty – had ik niet kunnen bedenken. Briljant.

DP-in-review-1

En wie mag er nu als eerste iets kopen? Huh?

Omdat het spel bijna een simulatie van het echte leven is, is het niet een makkelijk spel. Er is veel om aan te denken, veel beslissingen die je moet nemen en door het biedsysteem ben je nooit helemaal verzekerd van je beurt en dus van dat wat je graag had willen hebben. In de startfase groepeer je in het geheim je imps om boodschappen te doen, dus je moet constant nadenken: wat wil ik nu echt hebben, die kooi, dat monstertje, dat voedsel, en hoeveel imps heb ik daarvoor over? Wat willen mijn concurrenten? Het kan dus gebeuren dat ondanks dat je startspeler bent, je gewoon niet aan de beurt komt en alle goede opties ziet verdwijnen. Geen nood, er is altijd wat te doen of te kopen, maar toch. En als je je dieren eenmaal hebt en ze kunt verzorgen, dan zijn de kaarten die je trekt niet altijd even fijn: krijg je ziektes terwijl je al teveel mest in de kooi hebt liggen, wordt je monster te boos terwijl je kooi niet sterk genoeg is, wil hij spelen terwijl al je imps erop uit zijn om boodschappen te doen en wordt je monstertje ongelukkig. En al er iets is wat niemand wil, de tentoonstelling-organisatoren niet en ook niet de klanten die je krijgt, is het wel een ongelukkig dier. En als het dier te ongelukkig wordt, loopt hij weg – en dat kost je niet alleen je reputatie maar ook, stelt het spelregelboekje – voel je je SCHULDIG.

DP-in-review-2

Een werk van liefde

En dat klopt. Het laatste wat je wilt, is ongelukkige dieren en daar doe je echt alles voor. Of je moet niet houden van huisdieren en het een hoop gezeik vinden, dat gezeur van die beesten. En daarin zit het risico: je moet echt gaan voor dit verhaal, voor dit thema, voor de humor, voor het prachtige artwork, voor de details en voor deze simulatie van oncontroleerbare huisdieren. Als je het spelen van kaarten bij de diertjes ook echt ziet als het toewijzen van eigenschappen en behoeften. Als je verhaaltjes vertelt over hoe Direbunny* (een schattig klein wit konijntje dat een mammoet omver kan halen) eerst wilde spelen, niet zijn zin kreeg, daarom een woede-uitbarsting kreeg maar met wat lekkers weer rustig werd. Als je Fluffy (een wollige spin) verkoopt aan Dungeon Girl omdat ze zo graag een speels huisdier wil en Fluffy helemaal daaraan voldoet en jij blij bent voor Dungeon Girl. Als je dat niet doet, als je dit niet voelt, dan is het een ingewikkeld spel waarin je vaak niet krijgt wat je wilt, waarin je moet klooien met kaarten om die papieren beesten te geven wat ze willen, waarin je calculeert met hoeveel ongelukkig-tokens je het kreng toch nog verkocht kunt krijgen voor het maximale aantal punten.

DP-in-review-6

Dan mis je het punt en is het spel niet voor jou. Want zoals Vlaada stelt: “Treat your pets with love, and everything will turn out okay.” Dit is een werk van liefde en liefde is wat het verdient.

* Kan iemand zich de Killer Rabbit uit Monty Python’s Holy Grail herinneren? De Dire Bunny is sterk genoeg om een Stegobully neer te halen en kan hoog genoeg springen om een “fully laden swallow” omlaag te halen. Een Amerikaanse of een Europese, vraag ik me af?

Facebook

Google+

https://www.gamifiedlife.nl/all-review-list/petz-you-gotta-love-m/
Twitter

Instagram

The Good

  • Spelen, voeren, verzorgen van schattige monstertjes, wil wil dat nu niet?
  • Humor! Alles is doordrenkt van humor, de spelregels, de afbeeldingen op de kaarten en het bord
  • Simuleert het echte leven - ook daar kun je niet je huisdieren volledig controleren
  • Prachtig artwork, tot in de kleinste details van David Cochard
  • Innovatieve spelmechanismen
  • Thematisch tot in de puntjes, je bent een echte heuse imp met een dierenwinkel

The Bad

  • Als het thema je niet grijpt, is het ingewikkeld en flauw
  • Teveel humor kan flauw worden
  • Element van geluk maakt dat je nooit helemaal in controle bent van je eigen spel
  • Biedsysteem kan leiden tot knarsetandend moeten accepteren dat je weer niet krijgt wat je had gewild
  • Als monstertjes te oud worden is het een enorm gedoe met kaarten
9

Bijdrage van: Inez

1 Comment Added

Praat mee!
  1. pas na een tijdje kwam "dungeon petz" op tafel en het werd meteen een echte meevaller. het is een leuk, mooi , boeiend en afwisselend spel in humoristisch en zeer fraai jasje gestoken. ik zou het ook wel best een 9 geven !

En, hoe denk jij erover?

GAMIFIEDlife

Gamifiedlife is een platform voor bord- en kaartspellen. Spellen zijn leuk, mooi, interessant, innovatief en dat moet iedereen weten!

Copyrightshizzle

Gamifiedlife is een site van Inez Groen, gehost bij www.bigbosswebhosting.nl en gemaakt op WP GamesZone/Themefuse.
Icons made by Freepik from www.flaticon.com is licensed by CC BY 3.0

Reviewexemplaren

Gamifiedlife houdt zich aanbevolen ook jouw games te recenseren. Stuur deze naar Postbus 326 5060AH te OISTERWIJK en je krijgt onze eerlijke en ongezouten mening :)

SchrijfMee!

Gamefreak? Auteur? Journalist-in-de-dop? Schrijf mee en help deze site geweldig te maken! Mail naar mail@gamifiedlife.nl.