Onirim (second edition)

Door op op Reviews, 1 More

Onirim (second edition)

Nu is het leuke van deze hobby dat je het samen doet, met elkaar. Dat je elkaar dwars kunt zitten, kunt pesten, of juist dat je met elkaar een doel bereikt door de ultieme samenwerking. Maar dat kan dus niet altijd, want soms is er gewoon es helemaal niemand die zin heeft om met je te spelen. Klinkt zielig, en dat is het ook *snif*. Maar hoe sneu ik soms ook ben, ik ben niet alleen. Er is een groeiend aantal spellen die je solo kunt spelen en het kaartspel Onirim is er een van.

ONIRIM-2nd-labyrinth

De oniverse, een wereld op zich. Een labyrinth vol rare wezens, mooie dromen en nachtmerries. Ontsnap daar maar eens uit…

 Verdwalen in de oniverse

Jij bent een slaapwandelaar, of liever, een Droomwandelaar (let op, hoofdletter verplicht, je zit niet in een willekeurige droom, maar in een.. Droom…). Je bent verdwaald in een mysterieus labyrint en je wilt uiteraard naar buiten. Je doel is de acht (!) droomdeuren te vinden. In het labyrinth bezoek je verschillende locaties die je onderzoekt en die leiden tot de deuren of sleutels of zelfs nachtmerries. Je bent namelijk niet alleen in het doolhof, er zwerven griezelige nachtmerries rond die jouw zoektocht naar deuren dwars zitten.

ONIRIM-2nd-kaarten

De trekstapel, verschillende kleuren kaarten die je in een rij legt en een nachtmerriekaart. Eng he?

 Dromen, deuren en nachtmerries

Afijn. Je legt rijen kaarten (locaties) met de bedoeling deuren te scoren. Na drie kaarten gespeeld te hebben met dezelfde kleur maar met verschillende symbolen, mag je een deur uit de trekstapel halen. Makkelijk zou je zeggen? Dat kan, ware het niet dat die nachtmerries dus een serieus obstakel vormen. Elke keer dat je een nachtmerriekaart trekt heb je de keuze: je gehele hand afleggen, een kaart met een sleutelsymbool afleggen, een van je net gelegde deuren afstaan (doe ik nooit!) of pak de bovenste vijf kaarten van de trekstapel die je gelijk kunt afleggen – behalve deuren en nachtmerries, die gaan in een aparte limbo-stapel. Die limbo-stapel schud je steeds aan het eind van je beurt terug in je trekstapel, dus die nachtmerries kom je geheid weer tegen.

ONIRIM-2nd-rode-kaarten

3 kaarten met dezelfde kleur maar met verschillende symbolen leiden tot een deur – een sleutelkaart met deur in de hand mag je gelijk leggen.

 Na 8 deuren word je eindelijk wakker…

En zo gaat het basisspel: je hebt steeds een hand van vijf kaarten, legt een kaart aan je rij net zolang tot je of een deur kunt uitzoeken of een nachtmerrie trekt met alle consequenties van dien. Na acht deuren is het gedaan, mag je naar huis of word je wakker, maar net hoe je het ziet. En dat moet je zien te bereiken voordat je trekstapel leeg is, want dan kan je het schudden – of niet eigenlijk.

ONIRIM-2nd-expansions

Op de doos staat 7 uitbreidingen, toch tel ik er 8.. of 9 als je de Kleine Incubus beschouwt als uitbreiding.

Het labyrinth wordt moeilijker, voller, lastiger, gevaarlijker…

Trekken, leggen en schudden, hand aanvullen, leggen, ai nachtmerrie, keuze maken, uitvoeren, hand aanvullen en leggen, deur zoeken, vinden, schudden en weer verder. Klinkt saai, maar dat valt nogal mee – althans met de uitbreidingen. De basisversie is vrij simpel en makkelijk te winnen – maar met de uitbreidingen wordt dat al een stuk lastiger. Want dat is wat de uitbreidingen doen: kaarten en daarmee uitdagingen toevoegen. Ook daar zitten verhaaltjes bij, die meer of minder logisch zijn. Zo is de uitbreiding Happy Dreams and Dark Premonitions wel soort van logisch, als je in droomtermen blijft denken: fijne dromen gecombineerd met van die voorspellende enge, daar kan ik inkomen. Maar The Dreamcatchers? Dromen vangen terwijl je al in een droom zit? Mmm lastig.

ONIRIM-2nd-sphinx

Een extra uitbreiding, wel in de doos, maar de spelregels kun je met de code apart downloaden.

 .. met meer kaarten, meer uitdagingen, meer nachtmerries

Die verhalen zijn leuk, maar doen er feitelijk niet toe. De uitbreidingen maken het spel leuker, want moeilijker, met extra uitdagingen, meer doelen om te behalen met meer mooie kaarten. Mijn persoonlijke favoriet is The Door to the Oniverse, waarbij je plotseling droomwezens kunt tegenkomen anders dan de nachtmerries, met andere, leuke, krachten. Zo kan je met een Cyclobot een locatiekaart uit je hand ruilen met een uit de aflegstapel, of The Chromitac Chaos die jou de macht geeft de kleur van een deur te veranderen. Jeej! Dat is handig! Of The Mirror, die je kunt gebruiken om een verse nachtmerrie zonder consequenties onschadelijk te maken.

ONIRIM-2nd-denizens

De 8 bewoners van de Oniverse, elk met eigen krachten. Een speciale deur en nog een extra doelkaart maken dit tot een erg leuke uitbreiding.

 Kleine Incubus met grootse rol

En had ik al gezegd dat je meer mooie kaarten krijgt? Onirim is werkelijk een prachtig spel, met prachtig artwork op de kaarten van een bizarre wereld die met wat inlevingsvermogen toch wel echt op een droomuniversum lijkt. Er zit zelfs een kleine Incubus bij (klein nachtmerrie-monsterke) die je kunt gebruiken als een toevoeging op het basisspel in drie varianten: in de eenvoudige variant helpt dit beestje je, in de moeilijkste helpt hij nog steeds, maar duurder. En waarom je wordt geholpen door een nachtmerrie? Geen idee, stelt ook Oneiric researcher in zijn persoonlijke aantekeningen: “None know the true purpose of the little incubus.”

ONIRIM-2nd-little-incubus

Grrrrr… stoer ben ik!

Conclusie

Ik hou van dit spel, van het artwork en van de wereld die ik niet snap, maar af en toe wel kan voelen. Het basisspel is te simpel, maar prima om tijd mee te verdrijven. De uitbreidingen voegen van alles toe: kaarten, uitdagingen, nieuwe doelen en dat maakt Onirim een stuk interessanter om te spelen. Enorm leuke toevoeging is de kleine Incubus en het laten meespelen van een houten figuur op je tafel is grappig en *snif* minder eenzaam. Toch is het niet mijn eerste keuze voor een solospel, dat is toch wel Vrijdag (ook al heb ik die nog nooit gewonnen!). Omdat het basisspel zo simpel is, ben je geneigd een uitbreiding erbij te pakken, die je ook nog kunt combineren. Het uitzoeken van kaarten en nieuwe regels haalt de eenvoud uit het spel, maakt het interessanter, maar ook meer… gedoe. En gedoe in mijn dromen, laat ik daar nu net niet zo’n zin in hebben.

ONIRIM-2nd-little-incubus-yoshi

Kijk uit Klein Incubus! Achter je!

 

The Good

  • fijn solospel
  • prachtig artwork
  • veel uitbreidingen die gecombineerd kunnen worden
  • bijzonder universum
  • kleine Incubus

The Bad

  • schudden, schudden, schudden tot je een ons weegt
  • basisspel te simpel
  • teveel uitbreidingen tegelijkertijd te ingewikkeld
  • verhaal op mechanismes geplakt
  • blijft in essentie kaartje leggen
7

Bijdrage van: Inez

Nog geen berichten.

En, hoe denk jij erover?

GAMIFIEDlife

Gamifiedlife is een platform voor bord- en kaartspellen. Spellen zijn leuk, mooi, interessant, innovatief en dat moet iedereen weten!

Copyrightshizzle

Gamifiedlife is een site van Inez Groen, gehost bij www.bigbosswebhosting.nl en gemaakt op WP GamesZone/Themefuse.
Icons made by Freepik from www.flaticon.com is licensed by CC BY 3.0

Reviewexemplaren

Gamifiedlife houdt zich aanbevolen ook jouw games te recenseren. Stuur deze naar Postbus 326 5060AH te OISTERWIJK en je krijgt onze eerlijke en ongezouten mening :)

SchrijfMee!

Gamefreak? Auteur? Journalist-in-de-dop? Schrijf mee en help deze site geweldig te maken! Mail naar mail@gamifiedlife.nl.