Dead of Winter

Door op op Reviews, 1 More

Dead of Winter

Zombies zijn niet alleen eng, ze zijn ook nog eens rete-populair. Je struikelt over die krengen, waar je ook kijkt, ze domineren je blikveld. Op tv, in boeken, in films, in clips, van apps, in spellen, in je dromen als je niet uitkijkt. De tone-of-voice en insteek varieert – van de serieuze, bijna sociologische bespiegelingen van het leven in een tijdperk waarbij je moet vechten voor je overleving en wat dat dan met jou doet en met de groep waarin je je bevindt – tot het satirische, luchtige, grappige als bijvoorbeeld Shaun of the Dead. En heel eerlijk, zombies interesseren mij geen ene moer en spellen daarbij per definitie dus ook niet.

Brave honden moeten niet dood

Je miserabele thuis met een paar locaties waar je spullen kunt vinden. Maar dan moet je wel naar buiten...

Je miserabele thuis met een paar locaties waar je spullen kunt vinden. Maar dan moet je wel naar buiten…

Tot Dead of Winter. Dead of Winter is een product van hippe bordspellenmakers PlaidHat Games en is een spel waarbij een groep mensen moet zien te overleven in een barre omstandigheden nadat de zombie-apocalyps is uitgebroken. Alle clichés zitten er ferm in: het is dik winter, het is jij of ik, het is morele keuzes maken op het scherpst van de snee, het is gebeten worden en het virus verspreiden. Behalve de hond. Anders dan in I am Legend verspreidt de hond, eenmaal gebeten, niet het virus. Gelukkig, want brave honden die verder niets gedaan hebben, verdienen zo’n lot niet. En ondanks deze clichés is het spel enorm leuk om te spelen – als je tenminste zin hebt je te verdiepen in het verhaal en het lot van de mensen in het spel.

Mensen zijn mensen

Sterke en zwakke personages, elk met hun eigen karaktertrekken en mogelijkheden. De zwaksten worden als eerste opgegeten als puntje bij paaltje komt…

En er zitten nogal wat mensen in. Met veel liefde voor details en voor het vertellen van verhalen heeft PlaidHat geen kartonnen pionnen gecreëerd maar mensen van vlees en bloed, met een karakter, een verhaal, een levensgeschiedenis. Met een beetje pech ga je om ze geven en dat is nu precies wat Dead of Winter beoogt. Dat jij in het verhaal gezogen wordt, je mentaal verplaatst naar de barre omstandigheden en de verschrikkelijke keuzes die overleven met zich meebrengt. Die morele keuzes, daar draait het om.

Keuzes, keuzes…

Vooraf kies je wat je dit spel wilt bereiken, hoe lang je wilt spelen en vooral hoe moeilijk je het jou en je vrienden wilt maken.

Vooraf kies je wat je dit spel wilt bereiken, hoe lang je wilt spelen en vooral hoe moeilijk je het jou en je vrienden wilt maken.

Jij bestuurt als een soort god een aantal overlevers en je laat ze in je beurt van alles doen om het einddoel te halen: zoeken naar voorraden op locaties buiten de “veilige” muren van het kampement, vechten met zombies, barricades plaatsen, bijdragen leveren aan de crisis van dat moment, troep opruimen zodat het moraal van de groep niet daalt omdat je door de vuilnis de zombies niet meer kan zien. Er is van alles mogelijk, maar bij elke actie moet je nadenken over de consequenties: de kolonie heeft voedsel nodig, maar als ik ga zoeken moet ik naar buiten en dat is gevaarlijk. Ik kan gebeten worden, bevriezen of zelfs doodgaan. Ik kan ook hier blijven en opruimen en voedsel leveren voor de pot. Dat is veiliger, maar dan lopen we de kans dat er in de volgende ronde meer zombies bijkomen en we dan door overweldigende aantallen overlopen worden. Keuzes, keuzes.

Moreel kruispunt: maak ik een slechte keuze of een nog veel slechtere?

Laat ik mijn liefde gaan? Vecht ik terug als ik word overvallen?

Laat ik mijn liefde gaan? Vecht ik terug als ik word overvallen?

Door het crossroads-systeem wordt dat versterkt. Het woord zegt het al, het is een kruispunt waarop je een keuze moet maken met consequenties. De speler rechts van je pakt een van die kaarten voordat jij begint met je beurt. Hij of zij leest in stilte de voorwaarde: als dit, dan dat. Als aan de voorwaarde voldaan wordt, leest hij hardop de situatie voor en vertelt welke keuzes er gemaakt kunnen worden. Soms zijn de voorwaarden heel generiek. As in jouw beurt je een van je overlevers naar een andere locatie verplaatst, of een zoekactie doet op een andere locatie. Soms zijn de voorwaarden heel specifiek en vereisen dat bepaalde overlevers in het spel zitten of zelfs bestuurd worden door de speler die aan de beurt is. Het kan dus voorkomen dat de keuzes op de kaarten nooit gemaakt hoeven worden, of slechts af en toe. In mijn laatste spel was het precies raak en kon bijna elke keuze gemaakt worden. Dat maakt het spel een stuk leuker.

Geheimen

Mijn eigen doel, te bereiken los van het speldoel. En dan is de vraag, ben ik een verrader of niet?

Mijn eigen doel, te bereiken los van het speldoel. En dan is de vraag, ben ik een verrader of niet?

Gelukkig vind je op je zoektochten buiten de kolonie van alles en nog wat, van medicijnen tot wapens, van boeken tot voedsel. Alles draagt bij aan het overleven van de groep… tenminste, als jij dat wilt. In principe is het een coöperatief spel, maar een waarbij je suggesties aanneemt van je teamgenoten maar zelf je eigen beslissingen maakt. Jij hebt namelijk ook een eigen agenda, net als in het echte leven. Best hoor, dat iedereen wil overleven, maar jij wilt alles voor jezelf. Als jouw geheime doel bijvoorbeeld Gluttony is, dan win je onder andere als jij in ieder geval 6 voedselkaarten in je hand hebt en de moraal van de groep 0 is. Als dat lukt, dan kun je het verhaal lezen over hoe jij ervan geniet dat anderen steeds dunner worden terwijl jij dankzij je geheime voorraden steeds dikker wordt. Alle verraderskaarten hebben zo’n verhaal, een verhaal waarbij jouw verraad wordt verklaard. Uiteraard zijn er ook de geheime doelen die meeliften op het algemene doel dat je hebt als team met een extra voorwaarde. Repopulate is zo’n doel, waarbij je wint als het algemene doel is gehaald en jij ook nog eens hebt geregeld dat er 12 overlevenden zijn.

Hordes zombies doen echt een aanslag op je empathisch vermogen…

Binnen zitten ze, daarbuiten zitten ze, ze zitten overal, en ze willen jou......

Binnen zitten ze, daarbuiten zitten ze, ze zitten overal, en ze willen jou……

Wat het spel leuk maakt om te spelen zijn de steeds veranderende doelen die je hebt en de keuzes die je doorlopend moet maken, waarbij er soms een dringende aanspraak wordt gemaakt op je menselijkheid, op je morele besef. Het gevoel van overleven komt binnen, je moet constant op zoek naar voorraden en voedsel en zoals elke film je kan vertellen, buiten is het loeigevaarlijk – maar je moet wel. De verhalen kleuren het in, maken de personen menselijk. Menselijk, niet perse leuk of aardig, er lopen er klootzakjes tussen. In het mooiste geval voel je je onderdeel van die kolonie in wanhopige tijden, maar in het slechtste geval ben je wat acties aan het doen met wat kartonnen figuurtjes en calculeer je op basis van het einddoel of je nu wel of niet die gevonden overlevers in je buurt wil. Ze moeten namelijk allemaal mee-eten, en als je dat niet hebt, dan laat je ze rücksichtslos buiten liggen, zonder pardon.

Was het gelukkig toch maar gewoon een spelletje!

Jouw spelerkaart, met jouw geheime doel, de acties die je kunt doen, de dobbelstenen die je daarvoor gebruikt, de personages die je bestuurt compleet met wonden en al. En in dit geval ben je ook nog eens de startspeler. Met een mes. Zegt feitelijk genoeg.

Jouw spelerkaart, met jouw geheime doel, de acties die je kunt doen, de dobbelstenen die je daarvoor gebruikt, de personages die je bestuurt compleet met wonden en al. En in dit geval ben je ook nog eens de startspeler. Met een mes. Zegt feitelijk genoeg.

En dan blijkt het gelukkig toch maar gewoon een spelletje te zijn en neem je beslissingen die je hopelijk in het echt nooit hoeft te maken. Dan verraad je blind je maten, dan span je samen met de rest om iemand de kolonie uit te schoppen en permanent te verbannen, dan zit je met je vette reet op de voedselvoorraad terwijl de rest omkomt van de honger. Waarbij jij als mens eigenlijk net zo eng bent geworden als die zombies die achter je aanzitten.

Facebook

Google+

https://www.gamifiedlife.nl/all-review-list/dead-of-winter/
Twitter

Instagram

The Good

  • Prachtig vormgegeven, geweldige spelmaterialen
  • Uitgewerkte karakters en verhalen
  • Crossroads-systeem maakt dat je echt moet nadenken over je keuzes
  • Verradersysteem maakt dat je je eigen doelen hebt (gnagna)
  • Gevoel van het moeten overleven wordt goed overgebracht
  • Er zit een hond in

The Bad

  • Taalbarrière: de verhalen moeten voorgelezen en als groep Hollanders is dat niet altijd even makkelijk
  • Cross-roads systeem kan mislukken als er niet aan de voorwaarden op de kaarten wordt voldaan en je dus niets te kiezen hebt
  • Een bijt en je karakter is dood, kans van 1 op 12 maar het komt voor
  • Hoe minder karakters hoe minder je kunt doen
  • Je gaat je als een calculerende griezel gedragen (hop, weg met die extra monden)
  • De geheime doelen zijn niet gebalanceerd, sommige enorm makkelijk, andere erg moeilijk
  • De hond kan dood
8

Bijdrage van: Inez

2 Comments Added

Praat mee!
  1. Bas 2 years ago | Beantwoorden
    Nice.... ik ben sowieso gecharmeerd van dit spel, niet zo zeer van de hond.... de dronkaard van een Santa spant ook de kroon als het gaat om wat voor maatschappij het verhaal zich afspeeld. Cliche op cliché, erg Amerikaans. TOP.
  2. Inez 2 years ago | Beantwoorden
    Heb inmiddels ook de Tabletop-aflevering gekeken van Dead of Winter, blijkt dat je de beurten linksom gaan, maar de 1e speler rechtsom.. huh? Heb ik helemaal gemist! Aflevering tabletop online gezet in onderdeel Videos, moet je maar eens kijken!

En, hoe denk jij erover?

GAMIFIEDlife

Gamifiedlife is een platform voor bord- en kaartspellen. Spellen zijn leuk, mooi, interessant, innovatief en dat moet iedereen weten!

Copyrightshizzle

Gamifiedlife is een site van Inez Groen, gehost bij www.bigbosswebhosting.nl en gemaakt op WP GamesZone/Themefuse.
Icons made by Freepik from www.flaticon.com is licensed by CC BY 3.0

Reviewexemplaren

Gamifiedlife houdt zich aanbevolen ook jouw games te recenseren. Stuur deze naar Postbus 326 5060AH te OISTERWIJK en je krijgt onze eerlijke en ongezouten mening :)

SchrijfMee!

Gamefreak? Auteur? Journalist-in-de-dop? Schrijf mee en help deze site geweldig te maken! Mail naar mail@gamifiedlife.nl.