Over spellen

Sinds ik in het jaar 2000 in aanraking kwam met Zelda: Ocarina of Time en Final Fantasy VII, was ik onherroepelijk, onvoorstelbaar, maar voor altijd verkocht. Ik, die voorheen gamers maar rare introverte lui vond die in donkere kelders onsociaal hun ogen verprutsten achter een computerscherm, kocht acuut een Nintendo 64. Aangezien ik die tijd toch net in between jobs was, kon ik mooi 5 weken achtereen Donkey Kong 64 spelen, wat ik dan ook deed, uren en uren. Nachtenlang droomde ik van bananen. Toen ik na die 5 weken aan de slag kon als hoofdredacteur van Gamesen.nl, een van de eerste websites voor videogames, was het hek van de dam. Ik raakte gegrepen en geboeid, of is verslaafd het betere woord? Er ging een wereld voor me open. Die liefde heeft me nooit meer verlaten en inmiddels heb ik toch echt alle generaties PlayStation gehad of nog steeds in bezit, alle Nintendo’s vanaf de N64 inclusief een aantal generaties Gameboy’s/DS’en, et cetera.

Videogames zijn hip en je kan er mooi mee scoren als je eens wilt overkomen als iemand die erg op de hoogte is. Videogaming is grotendeels geaccepteerd en daar waar de grote massa zich nog vragen over stelt (“worden kinderen agressief van games?”), kan ik met legio onderzoeken mijn eigen hobby legitimeren (“volgens deze studie* is het antwoord: nee, je moet juist uitkijken voor die ene die nooit gamet en zonder vrienden in die donkere kelder zit”). Videogames staan in de spotlights, er worden onderzoeken gedaan, je kan het studeren, alle kinderen en jongeren doen het en de gemiddelde gamer is inmiddels een vrouw van eind dertig.

Maar hoe zit het dan met die bordspellen? Die hangen wat zielig in de marge, staan wat tussen de coulissen terwijl de grote broer van de videogames alle spotlights opeist. Toch gebeurt daar zoveel, zijn er de afgelopen 10 jaar zoveel fantastische spellen ontwikkeld, met zulke bijzondere spelmechanismes. Move over Monopoly en Risk (of dat afschuwelijke Mens-erger-je-niet), maak plaats voor Pandemie, King of Tokyo, Ticket to Ride, Kolonisten van Katan of Mice and Mystics.

Bordspellen beginnen big business te worden, kijk alleen al naar de kickstarter-pagina voor detabletop games. Er komen er jaarlijks ettelijke honderden uit en rondom de website boardgamegeek en The Dice Tower verzamelen zich alle liefhebbers ter wereld die druk kleppen over de ins en outs van de hobby.

Net zoals videogames zijn geëvolueerd van Pong tot World of Warcraft, Super Mario Galaxy en Mass Effect, zo evolueren bordspellen van spelborden met foeilelijke spelcomponenten en onhandige spelmechanismen tot juwelen als SeasonsMice and Mystics en King of Tokyo. Lust voor het oog, genot om te spelen, boordevol innovatieve manieren om de overwinning te behalen. Ouderwets competitief of nieuwerwets coöperatief met voor elke speler een eigen rol, met gedetailleerde miniaturen, fantastisch vormgegeven kaarten, maffe dobbelstenen, thema’s en werelden waarin je jezelf kunt verliezen en simpelweg lol hebt met elkaar. Het kleine broertje van de gaming industry wordt een interessante volwassene. Steeds meer verruilen de joystick voor de meeples, steeds meer hebben genoeg van vierkante ogen en gaan voor het vierkante bord.

En dan nu is de tijd gekomen bordspellen voor eens en voor altijd van dat suffe imago afraken. Ik ben er namelijk echt klaar mee. Met het stigma van ouderwetsch, oubollig, van muffe kamertjes, van nerds, van mensen die geen contact kunnen hebben in het normale leven. Toen ik voor de zoveelste keer werd uitgelachen over dit onderwerp was de maat vol. Ik ben deze website begonnen om een platform te bieden aan ons bordspel-of tabletop gamers, hoe je ons ook maar noemen wilt. Ik wil iedereen laten zien hoe leuk en hoe mooi de spellen zijn, hoe innovatief, hoe interessant de ontwikkelingen in deze markt. Niks suf, maar nieuw, even hip& trendy als… nou ja, als iets heel hips en heel trendy’s, uiteraard.

Dus welkom fellow gamer, welkom nieuwsgierige, net-beginner of oudgediende, af-en-toe-es-een-potje of graag-iedere-dag-van-de-week-gamer. Voor nieuws, nieuwe ontwikkelingen, reviews, previews, geroddel, geouwehoer en briljante analyses. Welkom.

En als je mee wilt doen? Dat kan. We hebben maar een paar eisen: je moet dol zijn op games (duh), goed kunnen schrijven, op de hoogte zijn van nieuws en ontwikkelingen – maar vooral ook heel veel humor hebben. Mail me.

– Inez

* Grand Theft Childhood. The surprising truth about violent videogames, Lawrence Kutner & Cheryl Olson (2008)

SPIEL-2014-with-Zee-Garcia

Met Zee Garcia op the Meet&Greet Dice Tower op SPIEL 2014 🙂

GAMIFIEDlife

Gamifiedlife is een platform voor bord- en kaartspellen. Spellen zijn leuk, mooi, interessant, innovatief en dat moet iedereen weten!

Copyrightshizzle

Gamifiedlife is een site van Inez Groen, gehost bij www.bigbosswebhosting.nl en gemaakt op WP GamesZone/Themefuse.
Icons made by Freepik from www.flaticon.com is licensed by CC BY 3.0

Reviewexemplaren

Gamifiedlife houdt zich aanbevolen ook jouw games te recenseren. Stuur deze naar Postbus 326 5060AH te OISTERWIJK en je krijgt onze eerlijke en ongezouten mening :)

SchrijfMee!

Gamefreak? Auteur? Journalist-in-de-dop? Schrijf mee en help deze site geweldig te maken! Mail naar mail@gamifiedlife.nl.